رویای تلخ

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد...

 
91/6/17
نویسنده : سهیل - ساعت ٢:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱٧
 

سینه میسوزانی ای دل چو می آغازی سخن

                                               بس کن این شب ناله ها را از چه خواهی رنج من؟

جرم و تقصیر از تو بود از یار دیرین بد نگو

                                               هر چه کرد آن یار شیرین با تو، ناز شصت او...

هرزگی کردی سزای هرزگی رسوایی است

                                               حاصل رنگ و ریا در عاشقی تنهایی است

از بهشت وصل جانان دوزخ غم ساختی

                                               سینه ی رنجور من در التهاب انداختی

ای دل دیوانه بشنو این مرام زندگیست

                                               او که گریان کرد چشمی را نصیبش خنده نیست

 وصف گل رویان شنیدی پا ز سر نشناختی

                                               عیش نا اهلان گزیدی تا گل خود باختی

در پس و پیشت گل خوش عطر و بو بسیار بود

                                               آن گلی کز جور تو پژمرده میشد یار بود

همچو شاهین بر سه تیغ قله ها پر میزدی

                                              مسخ موشی گشتی و از قله پایین آمدی       

با همه خردی، ز تو آرامش و شادی ربود

                                               آنچه پایینت کشید از قله ها نفس تو بود

در خم بیراه از خود پشت پا خوردی دریغ...

                                                رفت و عمری و ندیدی از کجا خوردی دریغ...

هر نگاهی محرم دیدار روی یار نیست

                                              هر دلی در عاشقی خوش دست و شیرین کار نیست

یاد باد آن روزگار ای دل که یاری داشتی

                                               در میان باده نوشان اعتباری داشتی

شب سحر شد بامداد آمد تو می نالی هنوز

                                               نوش جانت زهر حسرت ای دل رسوا بسوز...

 

+دستم به دست دوست ماند

پایم به پای راه رفت

من چشم خورده ام

من تکه تکه از دست رفته ام

در روز روز زندگانی ام *حسین پناهیــ /.

+خیلی ها را باید به خودشان معرفی کرد...! /.

+دنیا به اندازه ای که مرا برای همیشه پر کند ندارد /.