رویای تلخ

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد...

 
رفت...
نویسنده : سهیل - ساعت ٢:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٦
 

رفت و با رفتنش روشنایی رفت... رفت و با رفتنش دیگر ماه در شب ندرخشید.

رفت و با رفتنش دیگر هیچ کبوتری در حیاط خانه من دانه نخورد.

رفت و با رفتنش سیاهی بالهای کلاغان بد خبر ،جانشین رنگ خوش بالهای مرغان عاشق شد...


 
 
برای تو می نویسم...
نویسنده : سهیل - ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٩
 

برای تو می نویسم...