رویای تلخ

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد...

 
وجودم همچون کوه آتشفشانی خاموش است...
نویسنده : سهیل - ساعت ٤:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢
 

وجودم همچون کوه آتشفشانی خاموش است.
دلم کوره ای است که مرا از درون ذوب میکند ولی به روی تو نمی آورد که این جوشش و خروش همه از وجود " ناب "  توست .
میترسم روزی این آتشفشان طغیان کند و سربرکشد و مرا که نه ، چه اهمیت دارد ؛ تو را نابودکند و بسوزاند
بااینکه از عشق تو میسوزم و میخواهمت ولی دوست ندارم با نزدیک شدن به تو باعث سوختن و آزردنت شوم .
ای کاش میدانستی که لبهای خسته و خشکیده ی من زمانی که نام زیبای تو را بر آنان جاری میکنم ، تازه می
شوند